در کلیه مواردی که حداکثر مجازات حبس در این قانون «تا دو سال» است‌دادگاه می‌تواند در صورت وجود جهات مخففه مجازات حبس را تا یک سوم حداقل‌مجازات قانونی جرم تخفیف داده و یا به یکی از مجازاتهای ذیل متناسب با مجازات‌اصلی تبدیل نماید:
الف – در مورد کارکنان پایور: ۱ – کسر حقوق و مزایا به میزان یک چهارم از شش ماه تا یک سال. ۲ – جزای نقدی از دو میلیون (۰۰۰ ۰۰۰ ۲) ریال تا بیست میلیون (۰۰۰ ۰۰۰ ۲۰)ریال. ۳ – محرومیت از ترفیع از سه ماه تا یک سال. ۴ – انفصال موقت از خدمت از سه ماه تا شش ماه. ۵ – منع اشتغال به خدمت در یک نقطه یا نقاط معین از شش ماه تا یک سال.
ب – در مورد کارکنان وظیفه: ۱ – اضافه خدمت از دو ماه تا چهار ماه. ۲ – جزای نقدی از یک میلیون (۰۰۰ ۰۰۰ ۱) ریال تا ده میلیون (۰۰۰ ۰۰۰ ۱۰)ریال. ۳ – منع اشتغال به خدمت در یک نقطه یا نقاط معین حداقل به مدت شش ماه و‌حداکثر تا پایان خدمت وظیفه و در صورتی که باقیمانده خدمت دوره ضرورت کمتر از‌شش ماه باشد دادگاه می‌تواند مدت باقیمانده را مورد حکم قرار دهد. تبصره ۱ – در صورت محکومیت به منع اشتغال به خدمت در یک نقطه یا نقاط‌معین، تعیین محل خدمت جدید به عهده یگان یا سازمان مربوط می‌باشد. تبصره ۲ – در کلیه جرائمی که مجازات قانونی حبس تا سه ماه می‌باشد، قاضی‌مکلف به تبدیل مجازات حبس به جزای نقدی می‌باشد.