هیچکس را نمی توان بعد از رسیدن به سن بلوغ بعنوان جنون یا عدم رشد محجور نمود مگر آنکه عدم رشد یا جنون او ثابت شده باشد. ( اصلاحی ۸/۱۰/۱۳۶۱ ) تبصره ۱ – سن بلوغ در پسر پانزده سال تمام قمری و در دختر نه سال تمام قمری است. ( الحاقی ۸/۱۰/۶۱ ) تبصره ۲ – اموال صغیری را که بالغ شده است در صورتی می توان به او دادکه رشد او ثابت شده باشد. ( الحاقی ۸/۱۰/۶۱ )
جایگاه در قانونجلد دوم: در اشخاص ← کتاب دهم: در حجر و قیمومت