هر گاه در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی پدر یا مادری که طفل تحت حضانت اوست , صحت جسمانی و یا ترتیب اخلاقی طفل در معرض خطر باشد , محکمه می تواند به تقاضای اقربای طفل و یا به تقاضای قیم او یا به تقاضای رئیس حوزه قضائی هر تصمیمی را که برای حضانت طفل مقتضی بداند , اتخاذ کند. موارد ذیل از مصادیق عدم مواظبت و یا انحطاط اخلاقی هر یک از والدین است: ۱- اعتیاد زیان آور به الکل , مواد مخدر و قمار. ۲- اشتهار به فساد اخلاق و فحشا. ۳ – ابتلا به بیماریهای روانی با تشخیص پزشکی قانونی. ۴- سو استفاده از طفل یا اجبار او به ورود در مشاغل ضد اخلاقی مانند فساد و فحشا، تکدی گری و قاچاق. ۵- تکرار ضرب و جرح خارج از حد متعارف. ( این ماده در تاریخ ۱۱/۸/۱۳۷۶ تصویب شده است)
جایگاه در قانونجلد دوم: در اشخاص ← کتاب هشتم: در اولاد